Kerstborrel

De helft van alle mensen gaat vreemd tijdens een kerstborrel. Had m’n collega gehoord op de radio. Dat beloofde wat, want de dag erna hadden wij een kerstborrel, of eigenlijk een heel kerstdiner. En op niet zomaar een locatie, nee: in de Lebuïnuskerk in Deventer. Echt.

In tegenstelling tot onze bedrijfskantine, zo meldde de uitnodiging, waren er hier geen restricties. Het mocht tot in de kleine uurtjes doorgaan. Er zou eten zijn, en drank – veel drank. Al snel gingen de hersenpannen draaien. Welke tweehonderd van de vierhonderd collega’s zouden het met elkaar gaan doen?

Oh nee. Het was in Engeland, krabbelde mijn collega terug, na een korte Google-sessie. Haar informatie klopte niet. De helft van de Engelsen gaat vreemd tijdens een kerstborrel. Maar ja, die Engelsen lijken wel op ons. Dus is het niet de helft, dan misschien wel 40 procent. 160 mensen. 80 stelletjes. Poeh.

We maakten dankbaar gebruik van de dresscode: ‘op chic’. De kanten glitterjurkjes kwamen uit de kast, de rode nagellak ging rond, de lippen werden gestift en ja, er werd zelfs met geurtjes gespoten. Want de kans was aanwezig, zelfs best groot, dat er iets stond te gebeuren.

Tijdens het diner werd er lustig op los geloerd. Oh hee, die heeft een mooi pak aan, zit m’n lippenstift nog goed? Na het dessert ging het hard: de dj begon en de moedigste collega’s wiegden alvast uitdagend met de heupen. Dat we op graven dansten mocht de pret niet drukken, als we toch al vreemdgaan kan dat er ook nog wel bij. Voor de duidelijkheid: we zijn nog steeds in de Lebuïnuskerk.

Oh wacht, het waren buschauffeurs, zei m’n collega ineens. De helft van de buschauffeurs in Engeland is weleens vreemdgegaan tijdens een kerstborrel. Ineens leek het allemaal heel treurig. Ons haar. De make-up. Het kanten jurkje. Het ging waarschijnlijk helemaal niet gebeuren.

De dj begon met gabbermuziek en mijn collega’s met hakken. Ik weet niet wat ik erger vind: dat we op graven stonden te dansen, of dat we in onze chicste outfit stonden te stampen op Mental Theo. Om 10 uur was het mooi geweest, de muziek ging uit, de kerk ging dicht en nee, er is niet getongd. Althans, niet dat ik weet. Er waren wel twee party crashers, en het zouden zomaar Engelse buschauffeurs geweest kunnen zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *